Mijn uitdaging, mijn plan!

Tijdens een jaar hard werken aan mijn psychische gezondheid, is het afvallen en gezond eten op een laag pitje komen te staan. Omdat ik me realiseerde dat ik me niet kan focussen op tig verschillende dingen, besloot ik om de confrontatie met mezelf aan te gaan: werken aan mijn onzekerheid! Dit is gelukt en hoe! Ik voel me zoveel beter dan een jaar geleden. Ik heb de grip op mijn leven weer terug, geniet weer van de kleine dingen en ik accepteer mezelf nu zoals ik ben. Tuurlijk heb ik af en toe mindere dagen, maar het feit dat ik weer aan het werk ben én dat is gebleken dat ik het weer aankan en dat ik weer energie heb heeft mijn zelfvertrouwen een flinke boost gegeven. 

Nu ik mijn leven weer op de rit heb, komt tóch de wens om af te vallen weer om de hoek kijken. Helaas, helaas, helaas… Het afgelopen jaar zijn de nodige kilo’s er weer bij gekomen. En dit kan ik mezelf niet kwalijk nemen, maar ik kan de draad wél weer oppakken! Ik realiseer me echter dat ik hierbij enige hulp nodig heb. En omdat de financiën ontbreken om met een personal trainer te gaan werken, ben ik op zoek gegaan naar iets anders. En zo belandde ik bij Fit.nl. Een persoonlijk voedingsschema, informatie over voeding en training, motivatie tips en een online stok achter de deur van de personal trainers daar moeten mij gaan helpen om mijn doelen te bereiken. En dat voor een klein prijsje, vergeleken met de kosten van een personal trainer in real life. Omdat ik spontaan ga gillen als ik eraan denk dat ik een kleine 50 kilo moet gaan afvallen, stel ik voor mezelf kleine doelen op. Zo is mijn eerste doel om 5 kilo af te vallen in 8 weken tijd. Na 8 weken kijk ik hoe ik ervoor sta en stel ik mijn doel eventueel bij. Omdat ik in onregelmatige diensten werk, is het per week verschillend welke lessen ik kan volgen. Wel vind ik het belangrijk dat ik mijn krachttraining weer op ga pakken. De motivatie hiervoor vinden, dat is best even een dingetje. Maar zeg, ik heb het laatste jaar zoveel overwonnen, dan moet dit zeker gaan lukken!

Ik ben klaar voor mijn uitdaging! 💪

Advertenties

Je bent wat je eet!

Dat is in ieder geval duidelijk. December: + 4 kilo. En dat heb ik helemaal aan mezelf te danken. Teveel en ongezond gegeten, te weinig gesport, met de extra kilo’s als resultaat. Mijn lichaam is van slag, buikpijn, last van mijn darmen, vermoeidheid en een beetje depri. Mijn lijf schreeuwt gewoon om groente, fruit en andere gezonde voeding.

Ik pak de draad weer op en kijk niet meer terug. Dan gaan die kilo’s er wel weer af.

Ik heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren en heb de signalen opgepikt die m’n lichaam me gegeven heeft dat ik weer beter voor mezelf moet gaan zorgen. En dat ga ik doen, beloofd!

Hallo 2016!

De draad weer oppakken..

Helaas heb ik een aantal slechte eetdagen achter de rug. Het is me niet gelukt om het snoepgoed te laten staan of hierin beperkte keuzes te maken. Heb werkelijk alles gegeten wat binnen bereik lag. Chocolade(letters), speculaas, pepernoten, noem het maar op. En nu? Schuldgevoel. Frustraties omdat het harde werken van de laatste weken voor niets lijkt geweest. Omdat ik al weken geen eetbui meer had gehad en nu drie dagen achter elkaar. Omdat ik nu weer keihard aan de bak moet om de kilo’s er weer af te krijgen. En omdat de eetbuien me totaal niets opgeleverd hebben en ik er niet van heb kunnen genieten. Het eten was namelijk al op voor ik er erg in had. Boos op mezelf, boos dat ik niet sterk genoeg was.

Zucht…

Om het positief af te sluiten: ik ga weer vol aan de bak en pak de draad weer op! Met vallen en opstaan…

Wat sporten voor mij doet…

Als je me vroeger gezegd had dat ik ooit nog eens plezier zou krijgen in het beoefenen van een sport, zou ik je keihard uitgelachen hebben. “Ik? Sporten? Met dit lijf? Onmogelijk!”

Het doet me eigenlijk best pijn als ik eraan denk hoe streng ik altijd voor mezelf en mijn lichaam geweest ben. Hoe slecht ik over mijn lichaam dacht en wat voor worsteling dit af en toe nog steeds voor me is… Een negatief zelfbeeld verander je niet zomaar even, vooral niet als vaak tegen je is gezegd dat je niet goed genoeg bent en dat je lichaam niet goed/mooi genoeg is.. Of dat je er zelfs om wordt afgewezen, in de liefde bijvoorbeeld.

Tussen mijn 16e en mijn 24e ben ik wel eens een sportschool binnen gestapt maar voelde mij nooit op mijn gemak. Maakte mezelf wijs dat ik er niks te zoeken had, tussen al die afgetrainde lichamen. “Groepslessen? Nee joh, ben ik veel te stijf voor, m’n lichaam zit alleen maar in de weg”.

Totdat ik ongeveer in februari 2012 lid werd bij Clubfit Enschede en vanaf dat moment alles veranderde.

Sporten? Ik vind het inmiddels heerlijk! Groepslessen? Ik schaam me niet en ben niet meer bang om te falen. Ik heb mijn ups en downs gehad. Het geforceerd sporten en willen afvallen heeft me heel wat tranen gekost. Frustraties, boosheid, verdriet, onverschilligheid, vallen en weer opstaan.. Wat ik in die jaren geleerd heb, is dat het belangrijk is om te doen wat ik echt leuk vind. En dat heeft mijn kijk op het sporten heel erg veranderd. Elke avond voelt voor mij inmiddels als een feestje, dat ik mijn sportkleding weer aan mag trekken om vervolgens richting Clubfit te gaan.

💜 Dansen geeft me plezier.

💜 Yoga geeft me rust en ontspanning.

💜 B-Kick neemt mijn frustraties weg en zorgt ervoor dat somberheid en verdriet minder worden.

💜 Battle maakt me vrolijk.

💜 Krachttraining geeft me meer zelfvertrouwen en maakt me zowel fysiek als mentaal sterker.

En dan heb ik nog niet eens alle lessen beschreven, keus is er wat dat betreft genoeg!

De instructeurs: geweldige betrokken mensen die je voort willen helpen om een betere versie van jezelf te worden, zowel qua sportprestaties als qua mens. 

De leden: niemand kijkt elkaar raar aan, iedereen behandelt elkaar met respect, een hoop gezelligheid, heel wat cappuccino gaat erdoor 😉

Mijn doelen: mijn grootste droom is nog steeds om een lichaam te krijgen dat fit en sterk is, dat ik het liefst 40 kilo minder weeg.

Toch realiseer ik me nu dat het hier niet alleen om draait. Dat juist de eerste voorwaarde is dat ik goed in mijn vel zit en mezelf kan accepteren om wie ik ben en om hoe ik eruit zie, met welk gewicht dan ook. En dat ik een gezonde lifestyle aanleer die ik mijn hele leven vol kan houden, waarbij de kilo’s uiteindelijk langzamerhand zullen verdwijnen. Ik ben goed op weg en dat is mede dankzij de lieve mensen bij Clubfit die me in hebben laten zien dat ik meer ben dan alleen “die persoon met overgewicht” zoals ik mezelf altijd bestempelde. Dit heeft me zoveel rust gegeven dat ik nu beter naar mijn lichaam luister en weet waar mijn grenzen liggen. Dat ik MAG sporten, niets moet! Dat ik me niet schuldig hoef te voelen als ik een avondje oversla. Hierdoor is het sporten echt een hobby van me geworden en ben ik nog steeds bijna dagelijks bij Clubfit te vinden, maar wel met hele andere achterliggende redenen.

De gemoedelijkheid bij Clubfit voelt voor mij alsof ik in een grote familie ben opgenomen. Ik voel me er enorm thuis en ik zou dit voor geen goud willen missen ❤

Leer jezelf kennen

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste bericht schreef. Ik las het net terug en realiseer me dat dit onderwerp nog altijd hoog de boventoon voert in mijn gedachten.

Mijn gewicht verandert nog altijd niet en ik heb me suf gepiekerd hoe dit kan. Met veel mensen heb ik erover gesproken. Ook heb ik kritisch naar mezelf gekeken en ben ik in het verleden gaan wroeten om achter antwoorden te komen. Ik heb erin geïnvesteerd om mezelf opnieuw te leren kennen en te begrijpen waarom ik bepaalde keuzes maak, hoe ik ben geworden zoals ik nu ben, wat maakt dat ik op een bepaalde manier reageer en hoe ik omga met verschillende situaties.

Ik kan je vertellen dat dit confronterend was. Ik realiseer me dat ik al mijn hele leven problemen heb met mijn gewicht en dat dit samenhangt met verschillende factoren. Als peuter was ik al te zwaar en dit is mijn hele leven alleen maar erger geworden. Ik ken niet anders dan dat mensen opmerkingen over mijn postuur maken. Nog altijd zijn er mensen, vaak vreemden, die me bekritiseren of benoemen: “Jij bent dik”. Dit is voor mij dus als het ware “veilig” geworden. Halen andere mensen me niet naar beneden dan doe ik het zelf.

Het bewust en onbewust bezig zijn met mijn gewicht zit dus zo diep geworteld dat het moeilijk is om hier weer uit te komen. Het vreet al mijn energie weg, waardoor ik veel stress ervaar op dit gebied. Dit heeft natuurlijk ook weer gevolgen voor mijn leefstijl en eetpatroon. Met andere woorden, vaker kiezen voor de makkelijkere en (vaak dus ook) ongezondere weg.

“Zorg goed voor je lichaam, dan zorgt je lichaam goed voor jou”.

Deze uitspraak zou voor mij kunnen verklaren waarom het afvallen niet werkt. Stress is funest en kan ervoor zorgen dat je lichaam je energie nodig heeft om dit te bolwerken en er simpel gezegd geen energie meer overblijft om het afvallen aan te kunnen, wat ook al een aanslag op je lichaam is. Daar komt nog eens bij dat ik een emotie-eter ben, dus in tijden van stress makkelijk naar ongezond voedsel grijp. Hoe ik mij als kind voelde, als een buitenbeentje, heeft gemaakt dat ik mijn troost ben gaan zoeken in eten en dit is een gewoonte geworden.

Op deze manier ben ik in een cirkel beland en het is moeilijk om hier uit te stappen. Als iets een gewoonte is geworden, dan vergt het veel tijd en energie om in die plaats nieuwe gewoontes aan te leren. Inmiddels ben ik allang niet meer dat buitenbeentje zoals ik me als kind op school voelde, omdat ik inmiddels de juiste mensen om me heen heb. Een aantal goeie vriendinnen en lieve ouders.

In het sporten heb ik een uitlaatklep gevonden en ik hoop ook dat dit, samen met het zoeken van andere afleiding, er uiteindelijk voor gaat zorgen dat ik mijn oude gewoonte los kan laten.

Ik hoop met alle informatie die ik de afgelopen tijd vergaard heb, ook met alles wat ik over mezelf geleerd heb en wat allemaal naar boven is gekomen over mijn leven, de eerste stappen te kunnen zetten naar een gezond leven, met hopelijk als beloning dat ik de kilo’s kwijt zal raken. Iets wat ik al zolang wil..

Ik ben er nog lang niet, maar de wil is er. En waar een wil is, is een weg 😉

Ik vraag me wel eens af…

Ik vraag me wel eens iets af.. Mensen om me heen hoor ik wel eens opmerkingen maken over te dikke mensen.. Mensen met mijn postuur, mensen die nog iets zwaarder zijn.. Ze worden belachelijk gemaakt. “Die mag wel eens gaan sporten!” “Moet je dat zien, ziet er toch niet uit?”

Ik vraag me dan wel eens af… Praten die mensen, de mensen die ik ken, ook zo over mij als ik de deur uitloop? Velen die mij niet kennen, hebben ook vaak dergelijke opmerkingen over mij gemaakt. Ze moesten eens weten.

Ik train hard, ik let op mijn voeding.. Af en toe ben ik er bijna obsessief mee bezig. Zwaar gefrustreerd als die kilo’s er maar niet af willen. Ben inmiddels een stuk fitter. Misschien wel fitter dan menig andere, slankere persoon. Ik wil ook graag dat slankere lichaam.. Maar waarom eigenlijk? Ik kan alles doen in mijn leven, ben vrij fit en energiek, kerngezond.. M’n lichaam is in proporties verdeeld.. Doe ik het dan alleen om die opmerkingen te voorkomen? Ik zie immers ogen om me heen die mijn lichaam volgen..

Bekenden van mij zeggen niets.. Maar wat denken zij? Denken zij over mij net als over mijn “lotgenoten”? Word ik, als ik uit het zicht verdwenen ben, ook betiteld als die “dikkerd die nodig wat kilo’s af moet vallen”? Word ik besproken, net als al die andere mensen met wat kilo’s te veel? Mensen, die misschien ook wel heel hard trainen? Mensen, die door medische oorzaak misschien wel te zwaar zijn geworden? Mensen, die misschien hun hele leven al in gevecht zijn met hun eigen lichaam, net als ik?

Tegenwoordig draait alles om uiterlijk. Ben ik met een vriendin op stap met maat 36, dan gaat de mannelijke aandacht naar haar. Niet altijd leuk! Inmiddels ben ik zover dat de mannen me daar niet meer mee kunnen raken. Als een “lekker lichaam” alles voor ze is, verdienen ze het niet om mijn persoonlijkheid te leren kennen. Oppervlakkig, noem ik zulke mannen.

Alle ervaringen hebben echter wel mijn zelfbeeld aangetast. Opmerkingen die ik al naar mijn hoofd geslingerd krijg zolang ik het me kan herinneren. Ik wil er boven leren staan! Zodat ik verder op weg kan naar een gezond leven en ik blij kan zijn met mijn eigen ik, zonder hierbij bevestiging te willen ontvangen van mijn sociale omgeving en daarbuiten..

Hoe en waarom?

Ik wil jullie graag mee laten kijken in mijn strijd tegen de kilo’s. Al jaren vecht ik er tegen en nu moest het maar eens afgelopen zijn. Ik ben er klaar mee!

Toen ik 18 jaar was, ben ik 26 kilo afgevallen met Herbalife. Een mooie prestatie, maar toen ik stopte, vlogen de kilo’s er weer aan. En de rest… Een paar jaar later werd ik lid van de sportschool Fit 4 Free. Ik miste daar een stuk begeleiding en ook was mijn motivatie niet sterk genoeg, waardoor het afvallen niet lukte. Vervolgens ontdekte ik de sportschool Clubfit in Enschede. Ik ging daar regelmatig sporten met mijn toenmalige vriend en we probeerden zo gezond mogelijk te eten. Ik viel toen 16 kilo af. 

Toen de relatie uitging, ontdekte ik het uitgaansleven. Ik ging veel uit en een alcoholisch drankje sloeg ik niet over. Resultaat: 11 kilo aangekomen. 

Begin dit jaar ging er bij mij een hele belangrijke knop om. Het is nu of nooit. Na alle tegenslagen op liefdesgebied besloot ik voor mezelf te kiezen. Ik zou voor een gezonde levensstijl gaan en hoe! 2014 moet mijn jaar worden en ik heb er alles voor over om dat te bereiken.

In deze blog houd ik jullie op de hoogte van mijn strijd tegen de kilo’s. Ik zal mijn ervaringen in de sportschool delen en ook mijn ervaringen op het gebied van voeding komen aan de orde. 

Reacties zijn altijd welkom!