Hardlopen met Evy

Hoewel ik vorige week al een rondje had hardgelopen, ben ik vandaag weer officieel begonnen met het Start2Run programma met Evy.
Ik heb de eerste les gevolgd van het 0-5 km programma.
Omdat ik me er van bewust ben dat ik heel rustig op moet bouwen vanwege mijn overgewicht, heb ik op advies van experts besloten om alle lessen 2 à 3 keer te herhalen, voor ik naar de volgende les ga. Dit zou betekenen dat ik ongeveer 30 weken nodig zal hebben om de 5 km aan een stuk te kunnen lopen.
Dit is voor mij ontzettend moeilijk, want ik vraag graag het uiterste van mijn lichaam. Ik wil heel graag en heel snel en het liefst zou ik het programma dan ook in de voorgeschreven 10 weken doorlopen. Ik weet dat dit gewoon niet realistisch is, maar des te groter de uitdaging hierin voor mezelf.
Ja echt, mezelf afremmen is echt een uitdaging voor me 😂

Hoewel je in de opbouw van de lessen eigenlijk de afstanden die je loopt niet met elkaar kunt vergelijken, hou ik mijn vorderingen toch graag bij met de app Runtastic. Op deze manier heb ik toch nog enigszins inzicht in mijn afstanden en snelheid.

Door middel van krachttraining wil ik mijn spieren sterker maken, zodat ik daar ook tijdens het hardlopen profijt van heb. Tussendoor volg ik enkele groepslessen voor de afwisseling, waarbij ik per week bekijk wat ik ga doen. Hoe graag ik het ook wil… Het is gewoon niet haalbaar om alles te doen wat ik voorheen deed.

Op deze manier hoop ik het vol te houden en een beetje steun is best wel welkom haha 🙈 Ook tips ontvang ik graag!

image

Advertenties

Hardlopen

Vandaag is de dag van de Enschede Marathon. Ik ben heel eerlijk als ik zeg dat ik jaloers ben op de deelnemers. Wat lijkt mij het ontzettend gaaf om dit ook te kunnen.

In 2013 ben ik voor het eerst begonnen met hardlopen. Toch ben ik iedere keer weer afgehaakt. Bang voor blessures in verband met overgewicht, ondanks dat ik wel goede schoenen heb laten aanmeten. Ik heb al een keer een blessure aan mijn knie gehad door het hardlopen, waardoor ik mijn focus toch weer op andere sporten heb gelegd. Maar iedere keer begint het weer opnieuw te kriebelen.

Het lijkt me fantastisch om de 5 km te kunnen lopen in een half uur. Tot nu toe is mijn conditie nog niet goed genoeg om aan een stuk te kunnen hardlopen en haal ik net de 3 km. Iets waar ik toch best trots op ben, want hoeveel mensen doen me dit na mèt ruim 40 kg overgewicht?

Mensen proberen me te motiveren om door te gaan, maar toch blijf ik bang.. Dat mijn lichaam het niet aankan. Dat ik nu nog te zwaar ben.
In de hardloopwinkel hebben ze mij geadviseerd om heel rustig op te bouwen. Door de lessen van Evy bijvoorbeeld steeds 2 of misschien wel 3 keer te herhalen voor ik verder ga naar de volgende les.

Ik ben al iemand die het uiterste van zichzelf vraagt. Het moet altijd beter, sneller. Maar dat is niet de weg die me leidt naar de bestemming die ik voor ogen heb. Ik wil het doen, ik ga het doen… 5 km hardlopen binnen een half uur. Dat is het doel. Maar pas wanneer ik daar klaar voor ben 😊 Want ik realiseer me dat ik nog een aantal stappen te zetten heb. Letterlijk en figuurlijk. Beter naar mijn lichaam luisteren, accepteren dat er tijd voor nodig is om doelen te bereiken en dat dit langer kan duren dan dat ik zelf voor ogen had. Dit gaat me steeds beter af. Ooit komt het goed, ik ga ervoor 💪

image

Ik stond vanochtend op… En voelde me gelukkig 😄
Ik realiseerde me ineens wat ik heb. Niet wat ik allemaal nog wil. Maar wat ik heb. Nu.
Ik geniet weer. Ik ben gezond. Mijn lichaam functioneert naar behoren. En ik heb een aantal lieve mensen om me heen, lieve dieren.
Bepaalde dingen moet ik even laten gaan. Maar het geeft niet, want dat komt allemaal wel weer. Ik leef nu! Wat morgen komt, zien we dan wel weer.
Ik geniet van het huidige moment. Ik voel me happy ☺

Geniet van wat je hebt…

De laatste tijd ben ik flink bezig om een mindswitch te maken. Diep in het dal zat ik, maar ik begin langzaam aan weer omhoog te krabbelen. De goede dagen, dat worden er steeds meer. Ik ben er nog niet, maar ik kan weer genieten van dingen. Ik probeer me nu veel meer te richten op wat ik heb en wat ik kan.
Qua werk weet ik niet welke kant ik op moet en in de liefde heb ik ook behoorlijk pech. Misschien zit het er voor mij ook gewoon niet in. Maar wat maakt het uit? Zoveel andere dingen die mijn leven compleet maken. Wat mag ik blij zijn dat ik een gezond lichaam heb. Wat mag ik tevreden zijn met wat mijn lichaam allemaal aankan. Kilo’s teveel; ja. Maar hoe belangrijk is dat nog als mijn lichaam verder goed functioneert. Het sporten, daar haal ik zoveel voldoening uit. Ik geniet ervan. Hoe zwaar het soms ook is.
En wat is er nu fijner dan na het sporten heerlijk op de bank hangen en kijken naar een leuk tv programma of een leuke film of serie op Netflix. Om vervolgens lekker warm in je bedje te kruipen, zodat je de volgende dag weer lekker uitgerust bent.

Ik probeer meer in het hier en nu te leven. Een nieuwe baan, de liefde, dat is allemaal toekomst. Ik zal een nieuwe baan krijgen, dat zeker. En de liefde? Misschien is het single leven meer aan mij besteed. Op dit moment in ieder geval wel. Who cares? Het is mijn leven en ik ben er tevreden mee. Mijn leven is nu helemaal van mij, ik heb de tijd en ruimte om mezelf te ontwikkelen, zowel mentaal als fysiek. Ik heb deze periode heel hard nodig en het mag! En daar ben ik heel dankbaar voor..

Hoe een liedje compleet je gevoel kan beschrijven…

2 januari 2013… De dag dat ik weer op eigen benen moest staan. Een van de pijnlijkste herinneringen in mijn leven. Het lied “Afscheid” van Volumia (dat later nog gecoverd is door Glennis Grace) beschrijft in een groot gedeelte van de lyrics precies mijn gevoel op die dag:

“De koffers staan al buiten, de achterklep slaat dicht.
Een laatste lange kus, in het vroege ochtendlicht.
Je kijkt me liefjes aan en pakt me stevig beet.
Ik fluister in je oor, dat ik je niet vergeet.

Zeg dat je niet hoeft te gaan schat.
Dat je aan mij echt genoeg had.
Zeg dat je niet hoeft te gaan schat.
Ga schat want, je moet, ik weet je moet.
Als het even kon dan bleef ik nog een nacht bij jou.
Als het even kon dan bleef ik nog een nacht bij jou.

Dan zou ik zeggen, dat ik op je wacht.
En dat de toekomst naar ons lacht.
Dan zou ik zeggen voor de zoveelste keer.
Ik wil geen ander nooit meer.

Nooit meer zal ik voelen, wat ik voel voor jou.”

Inmiddels weet ik dat het beter is zo. Dat we toch niet zo goed bij elkaar pasten. Ik gun hem alle geluk met zijn nieuwe vriendin. Ook ik hoop mijn ware liefde tegen te komen en hier moet ik mijn hart voor openstellen. Mijn hart dat al meerdere keren gebroken is, ook in de afgelopen 3 jaar. Maar ik heb er vertrouwen in dat dit goed komt. Liefde is overal…

Fulltime vegetariër, parttime veganist

Toen ik een jaar of 13 was, besloot ik om geen vlees meer te eten. Ik vind het dierenwelzijn heel erg belangrijk en vind het ook verschrikkelijk hoe het er aan toe gaat in de bio-industrie. Gelukkig worden de regels steeds strenger, maar toch ben ik erg trots dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds geen vlees op m’n menu heb staan. Sterker nog, ik heb steeds meer dagen dat ik helemaal geen dierlijke producten binnen krijg. Ik ben fulltime vegetariër en parttime veganist, zo kan ik m’n eetpatroon het best omschrijven. 

Helaas vat niet iedereen het zo positief op. Regelmatig krijg ik te horen van mensen dat ze het maar onzin vinden en dat een stuk vlees op het bord niet te missen is. Tja, ieder maakt zijn eigen keuze hierin, maar laat ook mij lekker mijn gang gaan. Ik bespaar in mijn leven heel wat dierenlevens en dat is iets waar ik trots op ben. Respecteer elkaar gewoon. Zo respecteer ik ook andermans keuze om wèl vlees te eten. Dus verwacht ik dit respect andersom terug.

Tegenwoordig zijn er gelukkig heel veel vleesvervangers waardoor ik niets tekort kom. Ik mis het vlees absoluut niet. Verder ben ik niet vaak ziek, ik zorg dat ik genoeg voedingsstoffen binnen krijg. Om me heen hoor ik steeds vaker dat mensen vleesvrije dagen inplannen, alle beetjes helpen! En… Ook als vegetariër of veganist kun je heerlijke maaltijden eten 😉

Stapje voor stapje

image

Ik merk dat het steeds ietsje beter met me gaat. Hoewel ik er nog lang niet ben (als ik alleen al denk aan welke richting ik op moet qua werk dan slaat de paniek toe), merk ik wel dat het minder donker begint te worden. Ik zie weer lichtpuntjes aan het einde van de tunnel. Het lukt me steeds beter om mezelf te accepteren zoals ik ben en ik word me steeds bewuster van de positieve dingen in het leven.

Naar aanleiding van de opdrachten die ik moet maken van mijn POH-GGZ, met wie ik gesprekken heb en door wie ik ook online begeleid word, ben ik een dagboekje bij gaan houden. Hierin probeer ik dagelijks te noteren wat mijn positieve ervaringen op een dag waren. Dat kunnen grote dingen zijn, maar ook kleine dingen, zoals genieten van een avondje series kijken of een tijdschrift lezen.
Ook wat betreft mijn lifestyle probeer ik te doen wat goed voelt voor mezelf en probeer ik om me niet meer zoveel te laten beïnvloeden door wat anderen zeggen, ook al is het goed bedoeld.
Ik realiseer me nu dat ik soms ook gewoon dingen uit moet proberen en ja, dat kan betekenen dat ik de fout in ga en na drie keer veranderen nog niet mijn eigen manier heb gevonden. Maar het is mijn leven en ik besef dat ik alleen maar van fouten kan leren. Ook als dit betekent dat ik alweer de zoveelste blessure te pakken heb of dat de kilo’s er weer aanvliegen 😉 Als ik het dan puur even heb over het aanleren van een gezonde levensstijl.

Ik krijg veel adviezen, allemaal goed bedoeld. Voorheen probeerde ik alle adviezen na te leven, maar ik raakte alleen maar in verwarring en kon niet meer bedenken wat mezelf goed leek om te doen.

Inmiddels weet ik dondersgoed dat ik het niet iedereen naar zin kan maken, maar het belangrijkste is dat ik m’n eigen pad blijf volgen. Ook als dit in strijd is met wat iedereen zegt of denkt. Dit voelt voor mij onnatuurlijk, vind het ook eng. Maar het is wel de manier om te oefenen en m’n zelfvertrouwen te vergroten.

Verder heb ik gemerkt dat krachttraining me een stuk sterker maakt, letterlijk en figuurlijk. Het geeft me het gevoel dat ik dingen aankan, dat ik dingen kan bereiken. En op dit gevoel wil ik heel graag voortborduren.